Je kunt je dit wel voorstellen. Iemand zegt iets en voor je het weet heb je gereageerd. Een collega maakt een opmerking, je partner zegt iets op de verkeerde toon, iets loopt mis en jij bent al aan het antwoorden voor je eigenlijk nagedacht hebt. De onaangename gevoelens krijg je er automatisch bij.
Dat is gewoon hoe het vaak gaat als je druk bezig bent met leven.
Maar jij bent geen steen die rolt wanneer iemand ertegenaan schopt. Jij bent iemand die kan kiezen hoe te reageren. Dat vraagt geen kennis vooraf, geen grote stap. Alleen een eerlijke terugblik op iets alledaags.
Dat moment is de pauzeknop.
Probeer het nu:
Denk aan een situatie van gisteren of vandaag waarbij je automatisch reageerde.
Wat gebeurde er precies? (alleen de feiten)
Wat dacht je automatisch?
Welke andere reactie was ook mogelijk geweest?
Je hoeft niets te veranderen. Het volstaat om even te zien wat er in dat kleine moment gebeurde.
Hoe meer je deze oefening doet, hoe meer je de vaardigheid traint om op het moment zelf bewust te worden en van automatisch reageren een respons creƫert.
In een coaching gesprek nemen we bewust de tijd voor precies dit. Niet omdat het in het dagelijkse leven niet mogelijk is, maar omdat de drukte van elke dag ons zelden uitnodigt om te pauzeren. Een gesprek is een uitvergroting van dat moment. Meer niet, maar ook niet minder.
