JE BENT JE EIGEN OORZAAK #68
Over de anderen die me niet leuk vinden
DE ANDEREN
The price of authenticity is being disliked
[De prijs van authenticiteit is dat je niet leuk gevonden wordt]
Via Meira
Deze quote raakt aan iets fundamenteels over authenticiteit en sprak me direct aan omdat ik in mijn coachpraktijk geregeld mensen spreek die vastzitten tussen wat ze écht willen en wat sociaal geaccepteerd zou zijn. En eerlijk? Omdat ik zelf lange tijd bang was wanneer ik mij écht ging tonen, mensen ging verliezen.
De betekenis zit voor mij in de spanning tussen twee menselijke basisbehoeften:
Erbij horen versus jezelf zijn.
Als je authentiek bent, dus handelt vanuit wat jij écht wil worden, loop je het risico dat anderen dat niet waarderen of zelfs afwijzen. Waarom? Omdat authenticiteit betekent dat je soms:
Grenzen stelt die anderen niet leuk vinden
Keuzes maakt die afwijken van de verwachtingen
Eerlijk bent over dingen die ongemakkelijk zijn
“Nee” zegt waar anderen “ja” verwachten
Daar blijkt moed voor nodig te zijn. Maar eigenlijk, ook als je niet authentiek bent, loop je het risico dat anderen je afwijzen. Het alternatief is dan maar gewoon zwijgen of in mijn geval mij niet te veel tonen. En zo kon ik lange tijd ook niet op mijn bek gaan of falen. Dat was schoon meegenomen. Maar ik hield het uiteraard niet mijn hele leven vol, zoals blijkt uit de pennenvruchten in de vorm van deze nieuwsbrieven.
In de quote suggereert het woord prijs dat authenticiteit niet voor niks is. Je moet bereid zijn iets op te geven: de universele goedkeuring, het comfort van meegaan met de massa, het veilige gevoel van overal geaccepteerd worden.
I
Toen ik de quote tegenkwam stelde ik meteen een weerstand in me vast. Het zou zo niet mogen zijn kwamen mijn geniepige stemmetjes meteen. Deze quote suggereert dat authentiek zijn - jezelf zijn zonder maskers - automatisch leidt tot afwijzing door anderen. Maar klopt dat wel? Is dat per definitie zo? Neen, uiteraard niet. Maar loop je dan meer risico? Misschien. Of is dat een mooie uitvlucht die bange mensen (zoals ik) uitvinden om maar in de luwte te kunnen blijven?
De quote doet vermoeden dat ik moet kiezen tussen authentiek zijn OF aardig gevonden worden. Dat is een valse keuze die de quote suggereert.
In werkelijkheid is het genuanceerder. Ik kan niet door iedereen aardig gevonden worden én volledig authentiek zijn. Sommige mensen zullen mijn authenticiteit inderdaad niet waarderen. Er is dus een risico verbonden aan authentiek zijn
Wat de quote mist:
Authentiek zijn betekent niet automatisch dat je door niemand tof gevonden wordt
Je kunt authentiek zijn én rekening houden met anderen
Je zal niet door iedereen tof gevonden worden, maar door de mensen die jou als persoon waarderen, die met je resoneren als het ware.
Hoe interpreteer jij eigenlijk die quote?
II
Het is mijn keuze om niet te leven naar de verwachtingen van anderen. Trouwens, zijn die verwachtingen eigenlijk niet mijn eigen voorstellingen wat anderen verwachten? Er zit eigenlijk niets anders op dat ik mijn verantwoordelijkheid moet nemen: accepteren dat ik niet kan controleren hoe anderen op mij reageren. Ik kan alleen kiezen hoe ik me gedraag, kiezen voor wat ik belangrijk vind, eerlijk zijn over mijn grenzen en behoeften, de consequenties van mijn keuzes te dragen,…
De verantwoordelijkheid die ik niet heb is ervoor zorgen dat iedereen mij een toffen vindt, dat ik het anderen zo comfortabel mogelijk moet maken, er alles aan doen om niemand teleur te stellen,…
“Ja, dit is wat ik wil, en ik neem de verantwoordelijkheid voor wat dat teweegbrengt.”
Maar waar ik zo af en toe nog onbeholpen mee ben is wat volgende metafoor van de Engelse dichter John Donne (1572-1631) omschrijft, je bent geen eiland: “Geen mens is een eiland, geheel van zichzelf; elk mens is een deel van het continent”.
Ik heb verbinding nodig met mensen. Ik heb ze per definitie nodig. Want de stoel waarop ik zit is al gemaakt door anderen. Ik kan niet zonder. Bij iedere hap dat ik in mijn mond steek zijn er ontelbare mensen bij betrokken om dat te kunnen bewerkstelligen.
Ik vraag me dus af of authenticiteit per definitie weigeren is te voldoen aan de verwachtingen van anderen. In veel sociale contexten is het gebruikelijk dat ik mij conformeer aan groepsnormen. Het zou nogal wat zijn moest ik overal mijn goesting gaan doen. Dat werkt natuurlijk ook niet. Dus er is niets mis met af en toe mij aan te passen.
En waarom zou er een keuze moeten zijn tussen mezelf zijn én me aanpassen? Als ik echt graag bij een groter geheel wil horen omdat het met me resoneert, dan zal ik misschien wel enkele aanpassingen aan mijn gedrag moeten maken.
III
En tegelijkertijd, niet iedereen zal me waarderen. Zoals Paulo Coelho zegt: “Wat anderen van u denken is niet uw zaak.” Niet iedereen hoeft mij te mogen.
Een volwassene kan leren inzien dat verlaten worden niet meer levensbedreigend is... Volwassen worden is leren alleen zijn en leren kinderlijke behoeften niet langer als eisen of voorwaarden te zien, maar als verlangens.
Eigenlijk is aardig gevonden worden een kinderlijke wens en angst dat mensen weglopen. Ondanks de angst die ik soms voel bij het publiceren van deze nieuwsbrieven, kan ik als volwassene zeggen dat niemand op de wereld is gekomen om aan mijn behoeften te voldoen.
De angst voor afwijzing verdwijnt niet, maar ik kan leren haar te herkennen als een oud evolutionair alarm dat niet meer relevant is. Ik ben niet meer het kind dat afhankelijk is van goedkeuring om te overleven.
IV
Uiteindelijk is authenticiteit geen kwestie van ‘mezelf zijn’ versus ‘aanpassen’, maar van verantwoordelijkheid nemen voor wie ik kies te zijn in de situatie die zich voordoet.
Het gaat niet per se om het afleggen van maskers, maar soms om het bewust dragen van maskers (“fake it till you make it” uit mijn nieuwsbrief #74).
Het gaat niet om altijd ‘aardig gevonden worden’, maar om leven vanuit wat waardevol is.
En het gaat niet om angst vermijden, maar om er mee leven zonder erdoor gestuurd te worden.
De prijs van een authentiek leven is dus niet per definitie afwijzing, maar verantwoordelijkheid nemen: de verantwoordelijkheid om mijn eigen keuzes te maken, de vrijheid van anderen te respecteren, en de gevolgen van mijn authenticiteit te aanvaarden zonder spijt.
KERNGEDACHTEN OVER AUTHENTICITEIT
Je vrijheid en verantwoordelijkheid erkennen: je kunt altijd kiezen hoe je reageert op een situatie en geen excuses voor je gedrag verzinnen
Stoppen met rollen spelen uit angst, maar ga je smijten in je rol met hart en ziel
MAAR TEGELIJK: respect tonen voor anderen, sociale verantwoordelijkheid nemen
Grenzen stellen vanuit waardigheid, niet vanuit angst
COACHVRAGEN
Hoe is het voor jou om dit te lezen? Wat voel je in je lichaam? Waar voel je eventueel weerstand? Wat herken je?
Welke versie van jezelf laat jij zien?
Welk deel van jezelf houd je verborgen uit angst voor afwijzing?
Van wie heb je (stiekem) het meest last dat ze je misschien niet leuk vinden?
Hoe zou jouw “nee” eruit zien als het vanuit respect voor de ander kwam in plaats vanuit angst?
Wat zou er veranderen als je écht geloofde dat “wat anderen van jou denken niet jouw zaak is”?
Welke versie van jezelf wil jij achter je laten, ondanks dat sommigen die versie misschien missen?
Wat neem je mee?